Teamspirit en thuisverpleging, het kunnen synoniemen zijn.

Altijd gehaast, altijd eenzaam. Heel wat jobs kennen hardnekkige vooroordelen, en ook het Wit-Gele Kruis ontsnapt er niet aan. Solange Indenkleef, zorgdirecteur bij het Wit-Gele Kruis Limburg, helpt die vooroordelen vakkundig de wereld uit. “Je werkt net met een hecht team samen én krijgt de ruimte om een band met je patiënten op te bouwen. Dat maakt de thuisverpleging net zo boeiend.” En als student of pas afgestudeerde kun je in je stage of je eerste werkervaring zelf oordelen hoe het nu echt is.

Solange Indenkleef heeft pakken ervaring in het ziekenhuis en de thuisverpleging. “Het grootste verschil tussen beide? In het ziekenhuis komen en gaan de patiënten en is er amper tijd om een band op te bouwen. Bij thuisverpleging kan dat wel en die relatie geeft veel collega’s een hoop voldoening.”

Voortdurend op je eentje moeten werken is nog zo’n misverstand. “Je bent alleen onderweg en bij je patiënt, maar bij het Wit-Gele Kruis heb je altijd een professioneel team achter je”, weet Solange Indenkleef. “In je wijkteam zorg je samen voor de patiënten. Je stemt continu onderling af. We leiden ook mensen op tot gespecialiseerde referentieverpleegkundigen, die je bijstaan voor specifieke zorgen zoals wondzorg, infusen aanleggen tot zelfs palliatieve zorg opstarten. Onze mensen zijn zo nooit écht alleen aan de slag en ze voelen zich als team vaak hechter verbonden dan in een zorginstelling.”

Tijd voor dialoog

“Thuisverpleging is een verhaal dat je samen schrijft met de huisarts van je patiënt en andere zorgverstrekkers. Je staat in nauw contact met alle betrokken partijen. De grote autonomie in je werk enerzijds en de ondersteuning en het teamaspect vormen een grote troef van onze job.”

Check ook onze studentenjob vacatures!

Dat thuisverpleegkundigen aan een hels tempo onderweg zijn van hot naar her, ontkracht Solange Indenkleef definitief. “Een koffie drinken bij elk huisbezoek is onmogelijk. We verdelen het werk wel zodat je om de zoveel tijd bij elke patiënt de ruimte kunt nemen voor een warme, hartelijke babbel. Regelmatig polsen hoe het echt met je patiënten en hun omgeving gaat, is belangrijk. Niemand staat te springen om een thuisverpleegkundige over de vloer te krijgen dus moeten we stap voor stap die relatie opbouwen. Uiteindelijk krijgen we van de meeste mensen veel dankbaarheid terug, omdat ze weten dat ze op ons kunnen rekenen. Die relatie en dialoog met de patiënt blijven de kern van thuiszorg.”

Variatie

De job van thuisverpleegkundige is erg gevarieerd, zo gaat de zorgdirecteur verder. “Je moet van alle markten thuis zijn. In het ene huis geef je een kleuter een inspuiting, in het andere begeleid je een patiënt in de palliatieve fase. Je moet snel kunnen schakelen en heel wat kennis hebben.” Het Wit-Gele Kruis zoekt dan ook voortdurend naar verschillende zorgprofielen, want ze zijn allemaal nodig. “We hebben zowel verpleegkundigen als zorgkundigen in dienst, maar in bepaalde provincies werken er ook vroedvrouwen, diëtisten en verzorgenden binnen de dienst gezinszorg. Er is ook een groot administratief en logistiek team in een ruime variatie aan specifieke functies.” Net zoals bij andere zorginstellingen is de nood aan gemotiveerde verpleegkundigen het grootst. “Je moet echt wel bewust voor deze job kiezen en zin hebben om een relatie met je patiënten op te bouwen. Wie houdt van teamwork en wil blijven bijleren en groeien via opleidingen zit bij het Wit-Gele Kruis op de juiste plaats”, besluit Solange.

Wil jij als student verpleegkunde of zorgkunde zelf ontdekken hoe het Wit-Gele Kruis werkt? Doe er een van je stageperiodes. Op het punt om af te studeren? Ga voor een eerste werkervaring bij het Wit-Gele Kruis en oordeel gewoon zelf.